De verloederde moeder

De verloederde moeder

Vroeger in het pre-baby tijdperk had ik idealen πŸ˜‰ Ik had een klein vooroordeeltje over sommige vrouwen die pas moeder waren geworden… Ik? Ik zou het heeeeeeel anders doen! Ik zou mezelf keurig blijven verzorgen, een leuke partner blijven en een relaxte moeder zijn. Nu Lieve 2 maanden oud is weet ik inmiddels wel beter!

Leven met een baby is druk! Het lijkt zo stom, zo’n klein mensje dat enkel nog eet, slaapt en kakt…dat zou toch niet zoveel tijd op moeten slokken? Maar het is echt mensen, het zijn tijdvretertjes πŸ˜‰ En die tijd…die moet ergens vandaan worden gehaald. Dat gaat dus ten koste aan mijn idealen.

Make up, ik ben er dol op. Ik kon uren smeren voor de spiegel…tegenwoordig ben ik al blij als ik wenkbrauwen heb getekend en soms, heel soms vergeet ik het en kom ik in de supermarkt tot de schokkende ontdekking dat ik het huis heb verlaten zonder mijn gezicht te tekenen!

Ik ben er echt jaloers op, die vrouwen die alles voor elkaar lijken te hebben πŸ™‚ Die ’s morgens om 9 uur hun kindje hebben gevoed en gebadderd, zelf zijn aangekleed en opgemaakt en dan ook nog tanden hebben gepoetst! Die dan al ontbeten hebben en klaar zijn voor de dag, klaar zijn om wat klusjes in huis te doen en gezellig de deur uit te gaan met de wandelwagen πŸ™‚

Ik weet niet hoe ze het doen! Laatst bedacht ik me ineens dat ik al 5 dagen niet had gedoucht! Natuurlijk doe ik ’s morgens en ’s avonds een hoerenwasje voor de wastafel maar dat haar wat in vettige slierten van mijn hoofd af hing kon ook wel een sopje gebruiken. Ik heb huilend Lieve in bed gelegd en heb heel serieus een uur onder de douche gestaan πŸ˜‰ even tijd voor mezelf!

Huilen, dat kan ik tegenwoordig om een dwarse scheet! Ik weet niet hoe het komt maar als je een baby hebt zijn je emoties all over the place… Waarom? geen idee…maar ik vind het maar lastig, ik jank al als ze me bij de bakker vragen hoe het met me gaat πŸ˜‰

Koken, mijn grote passie… Tegenwoordig is het een simpel AVG’tje wat ik op tafel kan knallen. Best lekker hoor maar niet culinair hoogstaand πŸ˜› en alsof mijn prinsesje het ruikt… Tijdens het koken besluit ze elke 5 minuten haar nune (speentje) uit te tuffen om vervolgens keihard te gaan gillen om diezelfde nune πŸ˜‰ Een simpel AVG’tje kost tegenwoordig dus een uur om op tafel te krijgen!

En dan het eten van dat AVG’tje…ik heb geleerd om te schrokken mensen! Ik gooi het naar binnen want, Lieve wil op dat moment altijd een fles of heeft de broek vol gekakt πŸ˜‰

En als ik dan na het eten de boel heb opgeruimd, het aanrecht knap is en mijn liefje ligt in haar bedje na die zo begeerde fles. Dan stort ik in…gezellig samen een serie kijken want ik moet natuurlijk ook nog een leuke vrouw zijn πŸ˜‰ Ik kan tegenwoordig dus serie kijken, een klein slaapje tussendoor doen, op google zoeken naar de reden waarom mijn kind slecht wil drinken en ook nog iets van een gesprek voeren πŸ™‚

Oh ja, een leuke partner zijn…dat is ook vet lastig sinds ik moeder ben. Ik ben een beetje oververmoeid, mijn hormonen liggen totaal overhoop en ik maak ruzie mensen! Ons 7 jarig jubileum hebben we gevierd met ruzie over een paar sokken…vroeger gingen we gewoon uit eten samen om daarna een potje te seksen πŸ˜‰

Seks, ik snak naar een stevig potje vrijen! De eerste en enige vraag die ik de verloskundige stelde tijdens het ontslaggesprek in het ziekenhuis was wanneer ik weer mocht seksen? Want na 34 weken misselijk (klotsen is kotsen, dat snappen jullie wel πŸ˜‰ ) wilde ik wel weer eens ouderwets tussen de lakens aan de slag πŸ˜› Ik snap niet hoe mensen het voor elkaar krijgen om meteen weer zwanger te raken! Wanneer hebben jullie tijd voor seks?!! Ik ga mijn bed in en val in een soort coma, wat alleen onderbroken word bij elk kuchje en geluidje wat Lieve produceert. Dat wakker worden is dus zo ongeveer elk kwartier want mijn mooie meisje is een luidruchtige slaper πŸ˜‰

Bloggen…ik ben zo moe, mijn hoofd wil niet, ik heb geen tijd, mijn huishouden ligt overhoop, de badkamer is al drie weken niet gesopt en de wc schoonmaken houdt tegenwoordig in dat er een klodder bleek in de pot gaat en een doekje over de bril en de rand… Dweilen, dat heb ik laatst ook eens gedaan geloof ik πŸ˜‰ Wat ik dan wel keurig op orde heb is de was en de flesjes voor mijn kind die keurig uitgekookt worden en elke ochtend verzamel ik alle pampers om ze in de container te mikken πŸ™‚ Dat is al een hele prestatie!

Oh ja, wat ook leuk is…de wijze raad van mensen om een dutje te doen als Lieve slaapt. Maar wanneer dan? Lieve slaapt liever niet dan wel en er liggen nog zoveel klusjes waar ik mee achter loop!

De dag nadat ik thuiskwam uit het ziekenhuis vroeg de oudste ’s avonds al aan me wanneer ze eten zou krijgen, want ze had honger. ‘The mr’ kwam mij vragen of er nog schone hemden waren, of we nog bepaalde etenswaren in de koelkast hadden? Terwijl ik al een dikke week niet thuis of beneden was geweest πŸ˜‰ Dit heeft mijn onbewuste overtuiging, dat ik onmisbaar ben nog sterker gemaakt. Daardoor ben ikΒ  zodra de kraamzorg het huis uitstapte aangegaan. Ik ben er vol voor gegaan, geen seconde rust genomen. Slapen was voor mietjes…vorige week ben ik dus ingestort.

Ik hoorde mezelf schreeuwen tegen mijn baby dat ze normaal moest doen en bedacht ineens…”ik moet verdorie zelf normaal doen!” Dit kon zo niet langer! Ik heb ‘the Mr’ gebeld om thuis te komen en ben naar de huisarts gegaan. Het gaat niet zo goed, ik ben geen supervrouw, geen wonderwoman… Ik heb hulp gevraagd, want ik red het niet alleen! Met een fysieke beperking, chronische pijn en een chronisch slaaptekort is het moederschap een nog grotere uitdaging dan het normaal al zou zijn. Ik moet erkennen dat het zwaar is πŸ˜‰

Ik ben de verloederde moeder die ik niet zou worden πŸ˜›

En dan als ik daar op de bank zit met mijn kind, met mijn vettige haar en lichtjes stinkend naar zweet, mezelf oh zo zielig voel… Dan lacht mijn meisje naar me, met haar betoverend schattige kopje en dan smelt mijn hart. Ik loop over van liefde en doe mijn meest debiele koekeloekies om nog maar zo’n glimlach tevoorschijn te toveren!

Ik moet leren om in plaats van een verloederde moeder, een loedermoeder te worden πŸ™‚ Zo eentje die schijt heeft aan de wereld en die problemen van een puber met honger bij die puber laat… Ik ga leren zeggen: “Los het nu zelf maar even op, ik heb geen tijd.” Misschien, heel misschien komen zij er dan ook achter dat ik niet onmisbaar ben en kan ik weer een leuk mens zijn voor mezelf en de rest.

Dan ga ik lekker koekeloekie koeteren tegen mijn baby πŸ˜‰

Bonsje

 

2 gedachten over “De verloederde moeder

  1. Wat een leuk artikel!! Ik kan alleen maar ja knikken en beamen. Maar voor je het weet zit je leuke foto’s van leuke uitstapjes met kleine Lieve te delen en zie jij er weer fris en fruitig uit en voel je je ook zo. Komt vanzelf! En behalve die ukkie en jezelf ben je niemand iets verschuldigd!

  2. Voor je het weet zit je ineens weer in een andere fase hoor. Echt! Elke avond gaan slapen en gewoon smorgens weer wakker worden (of nog β€˜zijnβ€™πŸ˜‚)en voor je het weet ben je 6maanden verder en heb je zomaar ineens weer eens lekker gekookt.
    Je hebt een kind op de wereld gebracht……Mag jij er Γ³Γ³k even aan wennen, na een aantal jaar (je leeftijd) zonder een kind te zijn geweest…?! Je doet het goed hoor. Ik heb heel veel respect voor je eerlijkheid. Daar mag je ook trots op zijn! Zet hem op met elkaar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: