Archief van
Categorie: Geen categorie

De dingen die ik niet had verwacht van zwanger zijn.

De dingen die ik niet had verwacht van zwanger zijn.

Als je zwanger bent gebeurt er veel met je, met je lijf maar ook met wie je bent. Voordat ik zwanger mocht raken had ik een nogal romantisch beeld van zwanger zijn…dat romantische beeld heb ik razendsnel bij moeten stellen πŸ˜‰ Ik had me ook voorgenomen om alles met vreugde te dragen en zonder klagen te gaan accepteren wat er zou gebeuren…niets bleek minder waar πŸ˜‰ Ik ben raar!

Let op: dit mag je met een flinke korrel zout lezen…

Zo had ik niet verwacht dat ik ook misselijk kon worden, hartstikke dom want het is nogal een familiedingetje. De vrouwen in mijn familie zijn over het algemeen extreem misselijk en dat praktisch de hele zwangerschap, maar ik zou na zoveel pech vast niet misselijk worden πŸ˜‰ Ik had echt bedacht dat het aan mij voorbij zou gaan omdat ik een volmaakte zwangerschap had verdiend na zoveel te hebben meegemaakt… Ik ben vanaf week 6 tot week 24 continu beroerd geweest en heb de meest ranzige kokhals geluiden geproduceerd. Nu ben ik bijna 28 weken zwanger en begint het feest gewoon opnieuw!

Misselijk zijn en trek hebben bestaat! Vroeger als je misselijk was…dan moest je niet aan eten denken. Als je zwanger en misselijk bent kan je je rustig een kroket wegwerken en dat doodnormaal vinden. Razende honger had ik tussen het kokhalzen door.

Zo had ik ook niet verwacht dat het dik worden zich niet beperkt tot alleen je buik. Ik heb inmiddels bijzettafels als heupen waar ik eerder geen heupen bezat. Mijn billen zijn zo rond als mijn buik en mijn boezem is gegroeid tot een respectabele cup L…ik heb inmiddels ontdekt dat cup O echt bestaat en ik vrees met grote vrees dat ik daarna mijn eigen bh moet gaan fabriceren van fietswielen en lakens πŸ˜‰

Moe, ik ben constant moe… ik kan de hele dag wel slapen en de nacht is ook totaal geen probleem πŸ™‚ Aan de andere kant heb ik een vreemd soort onrust wat nesteldrang heet en ik ben er vroeg mee! Waar ik vroeger een tevreden mens was als het opgeruimd en stofvrij was in huis, ben ik nu de witte wervelwind. Ik kan maar niet genoeg krijgen van het schoonmaken! Nog nooit heb ik me druk gemaakt over vieze ramen en nu ben ik geobsedeerd door een stofje in het raam πŸ˜‰ De badkamer spiegel slijt zowat door het vele oppoetsen en de plafonds en muren kunnen worden gedweild heb ik ontdekt. De wasmand moet zo leeg mogelijk blijven en ik ken mezelf gewoon niet meer terug πŸ˜› Luchtjes vind ik ranzig…zo moet kleding beslist naar schone was ruiken anders ga ik kokhalzen. BBQ en frituurlucht in kleding is echt niet te harden πŸ˜‰

Mijn haar….andere vrouwen krijgen prachtig vol en glanzend haar tijdens hun zwangerschap en ik had daar zo op gehoopt! Mijn haar is slap en futloos en al vet als ik net uit de douche stap πŸ˜‰ Ik zweet op plekjes waar ik niet wist dat je kon zweten en ben me ontzettend bewust van mijn eigen lichaamsgeur… Puisten heb ik ook, tegenwoordig nog meer als tijdens mijn pubertijd!

Ook had ik niet bedacht dat je zoveel pijn kon hebben in je bekkengebied… Je hoort wel over bekkeninstabiliteit natuurlijk maar je kan je daar geen voorstelling van maken. Ik voel mijn botten over elkaar schuiven waar ik nooit eerder had beseft dat daar botten zitten πŸ˜‰ Bekkeninstabiliteit doet zeer mensen!

Het moment dat je tepels gaan lekken… je droomt natuurlijk van borstvoeding geven aan je kleine spruitje maar dat je borsten al vanaf week 26 kunnen gaan lekken, ik had het niet bedacht. Ik sta elke keer stomverbaasd naar mezelf te kijken, want elke dag zie ik er anders uit! Heel bijzonder, blijkbaar heeft mijn grijze massa niet beseft dat je buik langzaam naar die toeter toe groeit πŸ˜‰

Zwangere trek… ook dat is iets raars! Zo kan ik dagen achter elkaar onbeperkt kiwi’s eten om ze vervolgens niet meer lekker te vinden omdat ik dan trek in kaas heb. Pizza als ontbijt klinkt mij ook totaal niet vreemd in de oren en is eigenlijk de normaalste zaak van de wereld. Bepaalde soorten eten worden gewoon obsessies, al heb ik nog geen nachtelijke vreetbuien gehad en heb ik ‘the Mr’ er ook nog geen enkele keer op uitgestuurd om iets speciaals voor me te halen. Wel ben ik al een paar maanden dol op taart en vond ik daar vroeger niets aan πŸ™‚

Dat een permanent verstopte neus een zwangerschapskwaaltje is wist ik ook niet… Ik snurk tegenwoordig als een kettingzaag! Arme, arme echtgenoot van mij… Zelf heb ik er geen last van, ik slaap heerlijk πŸ˜‰

Je buik gaat bewegen! Help…ik heb een aliΓ«n in mijn lijf wonen die mijn lichaam overneemt.

Ik geniet van strijken… Ik die nooit iets streek kan vertederd alle babykleertjes en luiers staan strijken. Niets is leuker dan dat spul allemaal zo mooi mogelijk in de kast te krijgen. Ik heb ineens een visie over hoe het interieur van de babykamer moet zijn, terwijl ik nooit eerder iets gegeven heb om inrichting. Ons interieur word grotendeels bepaald door mijn geliefde, omdat hij er wel oog voor heeft en ik als een idioot op elke hoek van de tafel een kaarsje kan zetten πŸ˜‰

Dat ik eten ineens heel vies kan vinden verbaasd me ook hogelijk, ik heb altijd alles gelust (behalve broccoli) en nu vind ik niks lekker en tegelijkertijd alles. Ik kan zo veel twijfelen over wat ik moet eten dat ik standaard eindig met een boterham met pindakaas…

Iedereen weet alles beter! Gek word ik ervan, in de meest onzekere periode van je leven weten ineens alle vrouwen wat wel en niet mag en iedereen verteld iets anders! De ene vind dat je rustig elke dag een glas wijn mag, de ander vind het bij gelegenheid heel acceptabel. Die at gewoon de hele zwangerschap leverworst en weer een ander dronk rustig meer dan een kop koffie per dag. Volgens de een moet je 12 hydrofiele luiers in de kast hebben en weer een ander vind dat je er aan 40 niet genoeg hebt. Elke baby uitzetlijst is daarin ook verschillend en ontdek tussen al die waarheden nou eens je eigen waarheid!

Alle vrouwen die nu al lacherig doen over de gebroken nachten die ik straks ga krijgen…ik weet heus wel dat niets ter wereld mij voor kan bereiden op de werkelijkheid πŸ™‚ Laat me nog even zwelgen in mijn romantische beeld van rozige baby πŸ˜‰

Wat ik ook niet had verwacht, dat het zo snel zou gaan! 40 weken lijkt zoveel tijd om je voor te bereiden op wat komen gaat maar het is veeeeeeeeeel te weinig! Zo heb ik nog niet na kunnen denken over geboortekaartjes, is er nog niet geklust in ons nieuwe huis en is onze slaapkamer ook nog niet kraamwaardig πŸ˜‰ Ik kan me enorm druk maken over het feit dat ik de juiste pyama’s moet hebben voor tijdens de kraamweek en dat ik alle pyama’s echt heel stom vind. Dat ik niet weet welke kledingmaat ik na de bevalling zal hebben en wat ik ook niet had verwacht is dat ik alle positiekleding echt heel erg stom vind. Ik heb me nog nooit zo lelijk gevoeld terwijl ik altijd iedereen zo mooi zwanger vond zijn πŸ˜‰

Tuurlijk hoor je verhalen van zwangeren die niet kunnen poepen…wat je nooit hoort is dat diarree ook tot de mogelijkheden behoort. Ik durf geen scheet meer te laten! Dat je direct moet gaan plassen als je moet had ik ook niet bedacht…ik sta regelmatig met de broek nat omdat ik dacht dat het nog wel even kon en ik ineens moet hoesten, lachen of niezen. Nee, zwanger zijn is echt niet sexy πŸ˜‰

Mijn lontje is weg! Ik was altijd een behoorlijk relaxte stiefmoeder, de enige regels die ik er op na houd zijn nette tafelmanieren, respectvol communiceren en niet liegen en klikken. Ik kan me nu al dood ergeren aan het feit dat er iemand huiswerk zit te maken en papier afscheurt waardoor er snippers op de grond vallen. Aan het feit dat iemand zijn neus ophaalt of aan zichzelf zit te plukken en ik ontplof om een kleinigheidje… Mijn katten zijn vervelende krengen geworden en doen alleen maar achterlijk, ze laten haren achter en drukken hun neus in mijn schone ramen….

Nee, ik ben echt mezelf niet meer. Ik ben veranderd in een zwanger monster en ik ken haar niet πŸ˜‰

Hoe lang duurt dit en hoe lang duurt het voordat ik weer normaal ben?

Bonsje.

Als Urker tussen de Nederlanders ;)

Als Urker tussen de Nederlanders ;)

Urk was vroeger een eiland en als je heel nuchter kijkt is Urk nog steeds een eiland. Al is dat eiland al heel lang ingepolderd, Urkers blijven eilanders. Geboren en getogen Urkse kreeg ik toch ook wel een beetje een cultuurshock toen ik in het Harderwiekse ging wonen en een Β ‘vreemde’ schoonfamilie kreeg πŸ˜‰ Want al denk je ‘we zijn toch allemaal Nederlanders?’ Dat is echt niet zo…een Urker is een Urker en de cultuurverschillen zijn enorm!

Bijvoorbeeld:

Wij Urkers spreken dialect en dat passen we voor niemand aan! Okee, voor de koningin willen we ons best doen πŸ˜‰ Ik spreek thuis eigenlijk alleen maar Nederlands met mijn ‘vreemde’ man, maar ik denk en ik voel in mijn moerstoal. ‘The Mr’ weet precies wanneer ik kwaad ben, want dan komt mijn dialect heel sterk naar voren. Ook moet ik nog altijd vertalen als ik praat, ik zeg dus wel eens heel rare dingen waar Michel zich helemaal krom om lacht. Ook is het doodnormaal om een vrouw ‘mins’ te noemen, mijn schoonmoeder was heftig beledigd toen ik haar dus aansprak met ‘mens’ wat ik pas begreep toen me uitgelegd werd dat dat geen normale aanspreekvorm is πŸ˜‰ ‘hee mins’ is op Urk toch doodnormaal als je iemand iets wil vragen en je weet haar naam niet. Mijn katten verstaan ook alleen maar Urkers πŸ˜‰

Urkers verkleinen altijd alles, ze kopen een nieuw auto’tje. Er staat een mannetje aan de deur…’moe er stot een mannetjen vor je an de duur’, zo’n mannetje kan dan ernstig beledigd zijn.

Een man is een mannetjen en een vrouw is een mins. Je billen zijn je gat en je bovenbenen zijn je billen. Je borsten zijn je pappen, en je pony is je toppe. Je tenen zijn je tietjes en je voorhoofd is je kolle. We hebben een prachtig dialect dat voor sommigen onbegrijpelijk is πŸ˜‰ Mijn oma stuurde mij eens om een pondje ‘natte worst’ naar de slager in Kampen. De slager brulde van het lachen maar ik kwam zonder sauzijzen weer terug op de boot. Natte worst had de slager niet πŸ˜‰ Je kan je rotzoeken om een flesse eek in de supermarkt als er alleen maar azijn te vinden is. En spiertjes is het favoriete schoonmaakspul voor de ramen, op de fles staat trouwens spiritus πŸ˜‰ Dikkertjes bij de bakker zijn gevulde koeken en knolletjes bij de groenteboer is koolraap…

Urkers praten niet over emoties en gevoel, dat doe je gewoon niet. Toen ik mijn eerste depressie had kreeg ik dus ook regelmatig te horen dat ik ‘niet zo moest janken en gewoon moest doorgaan.’ Dat krijg je in je jeugd al mee, begrijpt je moeder niet waarom je loopt te huilen? Dan kan je een lel krijgen, dan weet je in ieder geval waarom je jankt πŸ˜‰ Urkers zijn nuchter en stoer, harde werkers en binnenvetters. Ik moest ook wel een beetje wennen aan ‘the Mr’ die zo in touch was met zijn emoties πŸ˜‰

Als een Urker op visite komt, zegt ie ‘heuj’ en gaat hij gewoon lekker op de bank zitten en wacht op koffie. Urkers helpen niet mee met de afwas, als ze op visite komen worden ze bediend. Hoe anders gaat dat ‘an de walle’! Als je ergens binnenkomt krijg je meteen 3 zoenen en een knuffel, je wacht tot je binnen word gevraagd en groet eerst alle aanwezigen met een hand of ook weer 3 zoenen en een knuffel. Je helpt de gastvrouw waar mogelijk en je gaat niet weg zonder mee te hebben geholpen met de afwas en weer 3 zoenen en een knuffel, waarbij je netjes word uitgelaten. Urkers zeggen gewoon ‘heuj’ staan op en vertrekken πŸ™‚ Wat heb ik moeten wennen aan al dat gekus en geknuffel! Kussen en knuffelen is iets wat ik alleen doe bij mensen waar dat goed bij voelt. Maar mijn schoonfamilie moest weer aan ons wennen en heeft zich andersom weer verbaasd.

Urkers kennen de manier van vragen die buiten Urk gewoon is niet. Ik zeg regelmatig tegen ‘the Mr’ dat hij even het vuilnis weg MOET brengen. Doe zus en zo even, je moet even, pak even, we bedoelen het niet onbeleefd. Elke Urker herkent de vraag in de opdracht πŸ˜‰ Ik vraag ook niet of je koffie wil? Bij mij is het ‘moet je koffie?’

Bij Urkers doet de buitenkant er echt toe, de vensterbank is altijd ingericht volgens de laatste trends en de ramen zijn altijd blinkend schoon. Dat is belangrijk want anders kletst er zeker wel een buurvrouw dat je ‘een vieze dotte’ bent πŸ˜‰ Ik ben niet zo trendgevoelig en snap al helemaal niets van huisdecoratie. Schoonmaken heb ik een broertje dood aan, ik ben een waardeloze huisvrouw πŸ˜‰ Ik heb geen schema, wat er die dag aan de beurt is om schoongemaakt te worden en ik maak ook mijn bed niet elke ochtend op πŸ˜‰ Ik verontschuldig me dus standaard tegenover Urker visite voor de troep in mijn huis…en ik weet dat ze soms bevreemd kijken naar onze nogal bijzondere inrichting. In ons huis klopt niets, het is niet volgens de laatste trends ingericht en overal zweeft kattenhaar πŸ˜‰

Op Urk heeft ook bijna iedereen een bijnaam, de meest bijzondere dingen hoor je voorbij komen. Mijn vader is bijvoorbeeld ‘de banaan’ maar zijn broertje heet ook zo. Mijn opa is ‘de pikker’, mijn ex was ‘die rooie’ maar de meest bijzondere vind ik nog steeds ‘de benzinezeiker’. Het is niet beledigend bedoeld het hoort bij de cultuur πŸ™‚

Het is voor Urkers onmogelijk om Nederlands te praten tegen een Urker. Op verjaardagen in mijn familie leidt dat er vaak toe dat de ene helft van de visite de ander helft niet verstaat. We doen absoluut ons best om tegen een ‘vreemde’ Nederlands te praten maar tegen een Urker is dat onmogelijk. Ik merk het zelf ook, als mijn vriendinnen er zijn spreek ik plat dialect…ook tegen Michel, gelukkig verstaat hij het inmiddels prima en zijn dochters ook.

Alle mensen van buiten Urk wonen ‘an de walle’ want een Urker blijft een eilander. En alle mensen die ‘an de walle’ wonen zijn ‘vreemden’. Daarmee word niet bedoeld dat ze raar zijn, ze zijn gewoon geen Urkers πŸ˜‰

Op zondagmiddag doen Urkers een ‘knippien’, we gaan dus even lekker tukken. Dit is vast overgebleven van de vissers die op zaterdagochtend thuiskwamen en op zondagavond 12 uur weer naar zee gingen. Ik hou van mijn knippien en geef het voor geen goud op! Mijn ‘vreemde’ echtgenoot kan deze traditie trouwens wel waarderen, hij is gek op knippies doen πŸ˜›

Urkers…we blijven vreemde mensen πŸ˜‰

Bonsje.

Janneke’s Nacho’s

Janneke’s Nacho’s

Inspiratie voor dit receptje heb ik van mijn bestie Janneke. Ik heb 4 vriendinnen op deze aarde en Janneke is er een van πŸ™‚ Net als ik is zij dol op eten en ook op koken. Net als ik houdt ze niet van moeilijk doen en moet het lekker snel klaar zijn. Samen kunnen we uren over eten praten maar ook over mannen en hun eigenaardigheden. Lief en leed word gedeeld maar ook receptjes. Het receptje komt dus voor een groot deel van Janneke en ik heb er mijn eigen variant van gemaakt. Aangezien ‘the Mr’ dol is op nacho’s besloot ik ze maar als avondmaaltijd te serveren want als snack is het eigenlijk veel te veel voor ons 2 πŸ˜‰Β 

Wat heb je nodig?

  • 1 zak naturel tortillachips
  • 200 gram gehakt
  • 100 gram geraspte kaas
  • 2 avocado’s
  • 1 tomaat
  • 1 grote rode ui
  • 2 tenen knoflook
  • sap van een halve limoen
  • 3 eetlepels zoete chilisaus
  • 2 eetlepels zoete ketjap
  • peper en zout
  • zure room en nog een beetje zoete chilisaus

Hoe maak je het?

Begin met een guacamole te maken, dan kan deze lekker op smaak komen terwijl je met de nacho’s bezig bent. Hiervoor snij je de helft van de rode ui heel fijn in blokjes en de tomaat snij je ook in blokjes. Maak de avocado’s schoon en prak ze fijn met een vork, ik hou van een iets grovere guacamole πŸ˜‰ Meng met de gesneden ui en de tomatenblokjes, pers er een teentje knoflook boven uit en maak de hele handel op smaak met het limoensap en peper en zout.

Snij de andere helft van de rode ui in dunne halve ringen. Bak in een anti-aanbakpan het gehakt met een fijngesneden teen knoflook, bruin en rul. Doe de zoete chilisaus, de ketjap en de uiringen er door en bak nog heel even zodat het rauwe van de ui af is maar niet te lang. Als je te lang bakt word de ui weer vies zacht πŸ™‚

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Verdeel de tortillachips over 2 borden die in de oven kunnen. Daaroverheen lepel je het kleverige gehakt, strooi er vervolgens geraspte kaas over en laat dat in de hete oven in een kwartier lekker smelten.

Als je het uit de oven haalt leg je er een dikke berg guacamole bovenop en lepel je er nog wat zure room over…nog een drupje chilisaus voor de kleur en dan mag je je vingers vies gaan maken πŸ˜›

Weekendvoer, comfortvoer, partyvoer….of gewoon omdat je er trek in hebt…deze nacho’s lust ik ook en ik vind die chips dus echt vies πŸ˜‰

Bonsje.

Eethuys De Oude Bakkerij

Eethuys De Oude Bakkerij

Gisteravond ben ik lekker uit eten geweest met een onbekende man (ik vertel later meer). Ik vond het heel spannend maar het werd gelukkig een ontzettend gezellige en smakelijke avond. Het gezelschap was prettig en het gesprek was fijn, maar ik kan natuurlijk ook ontzettend veel kletsen πŸ˜‰

Ik had voorgesteld om bij De Oude Bakkerij te gaan eten omdat ik het fantastisch vind wat de nieuwe eigenaren met het pand hebben gedaan. Al voordat ik geboren was stond de bakkerij stil en elk jaar raakte het gebouw meer en meer vervallen. Zonde vond ongeveer elke Urker en ik ook. Totdat Hendrika Jonkers het gebouw kocht om er samen met haar dochter Johanna een eethuis te beginnen.

Kosten nog moeite zijn gespaard om het pand in oude glorie te herstellen en Urk is trots! Die trots is ook terecht (vind ik) de oude bakkerij werkt weer en elke dag worden er de lekkerste broden en de mooiste gebakjes verkocht. Alles zonder overbodige E-nummers (behalve het gebak πŸ˜‰ ) en daar kan ik helemaal achter staan. Achter de bakkerij bevind zich het restaurant, wat echt ontzettend sfeervol is maar natuurlijk is het eten het belangrijkst.

Johanna kookt met pure liefde en pure ingrediΓ«nten. Geen pakje of zakje komt er in, alles maakt ze zelf…ik hou er zo van. Haar missie is om mensen kennis te laten maken met goed, puur en culinair eten. Eten waar met liefde aan is gewerkt en wat ze zelf ook zo lekker vind πŸ˜‰ Op een dorp zoals Urk moet je ook goed zijn om te kunnen slagen. Want een Urker is graag op de weg πŸ˜‰ We gaan liever wat verder weg om een hapje te gaan eten zodat we ons ook echt uit voelen. Dat het Johanna en Hendrika is gelukt om het restaurant goed te laten draaien is dus ook echt een prestatie! Het eethuis is altijd druk en dat word ze ook gegund door de bevolking die zo blij is dat het prachtige gebouw zoveel recht is gedaan.

We aten gister een proeverijtje van de huisgemaakte tapas vooraf. Op het bord lag een caprese spiesje, een stukje koudgerookte zalm met roomkaas en asperge, een huisgemaakte loempia met eend, tuinerwtjessoep met munt en gegrilde garnalen en de beroemde huisgemaakte tonijnsalade.

Als hoofdgerecht kregen we de vis van de dag. Dat was gister dus Tarbot wat ik ontzettend lekker vind πŸ™‚ De Tarbotfilet was gebakken in kruim van Zuid Afrikaanse biltong (naar eigen familierecept) en werd geserveerd met rode linzenpuree en een chutney van citrus. De vis was mooi gaar en de rest wat er op het bord lag was ontzettend goed van smaak en combineerde mooi met de zachte vis. Ik had stiekem al een hapje genomen voordat ik aan een foto dacht πŸ˜‰

En als toetje kregen wij HET streekgerecht van Urk… Dikkoek! Officieel eten wij Urkers dit als hoofdgerecht en iedereen heeft zijn eigen geheime recept πŸ˜‰ Ik gebruik zelf het recept van mijn Bes maar de dikkoek van Johanna komt er heel dicht bij in de buurt πŸ™‚ Mijn tafelgenoot heeft zich verbaasd over het voor hem nogal ongebruikelijke gerecht maar is tot de conclusie gekomen dat hij ons beroemde streekgerecht ontzettend lekker vond πŸ™‚ Dat maakt mij trots op de ouderwetse Urker keuken maar ik denk dat Johanna vandaag even naast haar gympies mag lopen πŸ˜‰

Voor iedereen die naar Urk komt…loop eens een stukje van de haven af en ga het oude centrum in om bij Eethuis De Oude Bakkerij een hapje eten te doen. Neem meteen een lekker broodje mee uit de bakkerij en als het daarna nog lukt…neem een lekker ijsje wat je bij het loket buiten kan kopen πŸ™‚

Ik plaats hier even de link naar hunΒ websiteΒ zodat je alvast een kijkje kan nemen.

Bonsje.

Snickerstyle bananencake

Snickerstyle bananencake

Vorige week zijn we weer eens gezellig op bezoek geweest bij lieverds Jan en Gre. Omdat Greetje zich een beetje niet zo lekker voelde heb ik voor haar een zondig bananenbrood gemaakt als cadeautje. Hij was zo zondig dat ik hem wel met jullie moet delen, want het is nog veel zondiger om deze verrukkelijke zonde niet te delen πŸ˜‰

Wat heb je nodig:

  • 180 gram bloem
  • 100 gram kristalsuiker
  • 150 gram bruine basterdsuiker
  • 2 bananen
  • zakje bakpoeder
  • 3 eetlepels karnemelk
  • 2 gram zout (theelepel)
  • 1 avocado
  • 3 eieren
  • 150 gram pure chocola in grove stukken
  • 50 gram pinda’s
  • zelfgemaakte karamel (leg ik onderaan het recept even uit)

Hoe maak je het?

Prak met de staafmixer of gewoon met een vork de bananen en de avocado fijn, het is niet erg als er nog stukjes blijven zitten…dat staat gezellig πŸ˜‰ Meng dit met de eieren en de karnemelk.

Hierbovenop mik je de suiker, het bakpoeder, zout en het meel en dan spatel je de hele handel door elkaar. Het mag een beetje grof zijn, het hoeft niet volmaakt glad te zijn…stukjes maken dit gebak alleen maar lekkerder!

Ik heb dit gebak gemaakt in mijn brownievorm omdat ik dat beter vond passen bij het recept. Leg dus een stuk bakpapier in je browniepan en giet hier het beslag in. Zoals je ziet heb ik geen olie of boter in het recept staan… het moest er wel in maar ik was het vergeten en ik heb het heel eerlijk niet gemist πŸ˜‰ Het bananenbrood was heerlijk smeuΓ―g en kleverig, boter of olie was dus eigenlijk niet nodig.

Verdeel de pinda’s en de stukken chocola over de bovenkant van het beslag en zet de vorm in een voorverwarmde oven op 150 graden hetelucht, in het midden van de oven. Bak dit gebak in ongeveer 50 minuten gaar.

In de tussentijd kan je een karamelsaus maken van 50 gram kristalsuiker, 50 ml room, een eetlepel boter en wat zout. Smelt hiervoor de suiker in een pannetje met een dikke bodem en laat lichtbruin worden. Zodra je karamel gaat ruiken is de suiker klaar om verder te verwerken, zet dan je vuur laag! Giet de room er nooit koud bij, dan word je karamel meteen hard en is het onbewerkbaar…. Breng je room dus even tegen het kookpunt aan voordat je het bij de hete suikerkaramel giet. Roer dan stevig tot de ergste bubbels weer gaan liggen en klop met je garde de boter er door tot je een gladde karamel krijgt. Ik doe er nog een snuf zout door en meestal ook een theelepel balsamico azijn om een diepere smaak te krijgen.

Als het bananenbrood is afgekoeld, giet je de karamel er overheen en snij je de hele handel in hapklare brokken πŸ™‚ Ik heb nog snel een foto kunnen maken…voordat we het op hadden πŸ˜‰

Deze moet je echt maken!

Bonsje.

 

homemade ketchup zonder suiker

homemade ketchup zonder suiker

Ik ben dus echt dol op frikandellen speciaal! Maar curry en ketchup is bij low carb eten streng verboden vanwege de suiker. Die frikandel, de mayo en de uitjes zijn het probleem niet πŸ˜‰ Die mogen gewoon bij een koolhydraatarm dieet. Maar wat de speciaal zo lekker maakt is toch dat zoete sausje op basis van tomaat πŸ˜‰ Online is er overal wel koolhydraat arme curry en ketchup te krijgen maar tegen nogal royale prijzen πŸ™ Zelf aan de slag dan maar, ketchup vind ik minder lekker dan curry op mijn frikandel dus heb ik een pittiger ketchup gefabriceerd die een beetje in het midden zit tussen beide sausjes. Helemaal zonder suiker en bomvol gezonde ingrediΓ«nten…al zou je de hele pot leeg eten dan ben je nog gezond bezig…. Word die frikandel speciaal bijna gezond πŸ˜›

Wat heb je nodig:

  • 1 kilo tomaten
  • 1 sjalot
  • 1 teen knoflook
  • 2 cm verse gember
  • snuf cayennepeper
  • snuf kardemom
  • theelepel mosterdpoeder
  • theelepel venkelzaad
  • theelepel kaneel
  • zout en peper naar smaak
  • 1 eetlepel olijfolie
  • 5 eetlepels rode balsamico azijn

Hoe maak je het?

Snij de tomaten aan stukken en verwijder het harde stukje. De sjalot schil je en hak je in fijne stukjes (hoeft niet natuurlijk want je pureert het later toch πŸ˜‰ )

Doe de tomaten in de pan met alle kruiden, de gesnipperde sjalot en de gember en knoflook even geraspt. Giet er de eetlepel olie bij en fruit op hoog vuur heel even aan. Zet nu je vuur lager (halfhoog) doe de azijn erbij en laat in ongeveer een kwartiertje met het deksel op de pan gaar worden.

Nu kan je de tomatenprut pureren met de staafmixer of de blender. Als het niet dik genoeg is laat je het nog even inkoken tot je denkt dat het de juiste dikte heeft πŸ™‚ Natuurlijk kan je de ketchup even zeven om eventuele velletjes er uit te krijgen maar ik heb betaald voor die velletjes dus ik eet ze op ook! πŸ˜‰ Meh…dat is onzin natuurlijk…ik denk dat het gewoon gezond is om al die vezels binnen te krijgen πŸ™‚ Maak op smaak met peper en zout.

Ik vind dit echt een superlekker gelukt receptje maar misschien wil jij het wel wat zoeter… Zit je niet met suiker? voeg dan een theelepeltje suiker toe, vind je suiker de duivel? Doe dan een paar druppeltjes stevia erbij tot je het zoet genoeg vind.

Zoals je ziet heb ik er een bijna volle pot mee gemaakt. De potten kan je makkelijk steriliseren door ze om te spoelen en 2 minuten in de magnetron op hoog vermogen te zetten. Giet de saus in de schone potten, schroef er een schoon deksel op en laat omgekeerd op een theedoek afkoelen. Je zou de saus nu in de koelkast zeker 2 weken goed moeten kunnen houden, als je wel elke keer een schone lepel gebruikt.

De saus is ook veel anders van kleur dan de ketchup die je in de winkel koopt…maar hier zitten natuurlijk geen geur, kleur en smaakstoffen in πŸ™‚

Eet smakelijk!

Bonsje

 

Makkelijke snelle bloemkoolcurry

Makkelijke snelle bloemkoolcurry

Dit weekend waren de meiden alweer bij ons, voor het 2e weekend achter elkaar. De weekends dat de meiden er zijn heb ik weinig structuur πŸ˜‰ Kinderen leven je toch een beetje… Op zondag moeten de meiden dan weer naar huis worden gebracht en daar begint het al een beetje mis te gaan bij mij. Het is altijd een beetje een halfslachtig dagje, ze moeten voor het eten thuis zijn dus de dag is eigenlijk te kort om wat te gaan doen, maar ze willen die dag wel altijd heel veel aandacht. Zij weten natuurlijk ook dat ze het dan weer 2 weken zonder papa moeten doen. Die dag draait dus om een lekker ontbijtje na heel lang uitslapen, lunchen, dan tassen inpakken en rond drie uur moeten ze in de auto zitten om om vier uur thuis te zijn. Om 5 uur zijn wij dan weer thuis… met honger en wat moet je dan eten?! Eigenlijk ben Β ik dan de hele dag in de weer geweest met het feit dat de meiden op tijd thuis moeten zijn en niet met het feit dat wij dan ook samen nog warm moeten eten. Gister was ik dus totaal vergeten om vlees uit de diepvries te halen, had ik geen inspiratie, grote honger en werd ik chaggerijnig van het feit dat ik echt niet wist wat ik nu moest eten. Ik had wel asperges liggen maar geen zin om zoveel tijd in de maaltijd te stoppen gezien het feit dat de trek echt urgent was πŸ˜‰ Ineens bedacht ik me dat ik nog een enorme bloemkool had liggen! Gekocht om met de meiden te eten maar die avond werd het ineens heel flexibel friet… Ik maakte een snelle, makkelijke en vegetarische bloemkoolcurry en werd vrijwel direct weer vrolijk van de kruidige geur en de heerlijk hartige smaak. Ik heb het vlees ook niet gemist en was goed verzadigd en dat terwijl ik alleen groenten heb gegeten. (ik wacht na deze blog op het commentaar van mijn moe….ik heb namelijk 30 jaar lang geen bloemkool gegeten en nu post ik een bloemkoolrecept πŸ˜‰ )

Wat heb je nodig voor 3 Γ‘ 4 personen:

  • 1 grote bloemkool
  • 2 uien
  • 1 teen knoflook
  • 2 cm verse gember (geraspt)
  • sap van een halve citroen
  • 1 eetlepel kokosolie
  • 1 groot blik kokosmelk (400 ml)
  • 1 blik tomatenblokjes
  • 1 eetlepel rode currypasta of thai red curry kruiden uit het lekkere vierkante blikje
  • 1 groentenbouillonblokje

Hoe maak je het?

Snij de ui en de knoflook fijn en draai de deksels vast van de blikken πŸ˜‰ De bloemkool ontdoe je van zijn onderkantje en verdeel je in roosjes.

Verhit de kokosolie in een wok of ruime braadpan en fruit daarin de ui en de knoflook zachtjes aan tot het wat begint te kleuren. Bak dan je currypasta mee of de kruiden. Door het meebakken van de kruiden kunnen alle smaken goed loskomen. Voeg de tomatenblokjes, de kokosmelk en het bouillonblokje toe en roer tot een goed gemengde saus. Roer er nog even de verse gember en het citroensap door en schep dan de bloemkoolroosjes door de saus.

Laat het aan de kook komen en doe dan de deksel op de pan en laat 10 minuutjes koken tot de bloemkool zacht is, roer tussendoor even om zodat alle bloemkool de saus goed kan raken πŸ™‚

‘The Mr’ kreeg er rijst bij en was een tevreden man, ik heb het low carb gehouden en at het gewoon zo, zonder rijst of rijstvervangers…lekker lepelen πŸ˜‰ Gelukkig was het een grote bloemkool en staat er nog een prakje voor mij om straks mee te lunchen.

Wil je nou beslist wel vlees eten (kan ik me niet voorstellen maar wie ben ik?) dan kan je ook wat kipdrumsticks aanbraden en mee laten smoren in de saus. Lijkt me ook heel lekker! Let er dan wel op dat je voldoende vocht in de curry houdt πŸ™‚

Eet smakelijk!

Hardlopen.

Hardlopen.

Een paar maanden geleden heb ik de knop omgezet. Natuurlijk zag ik al heel lang dat ik dikker was dan ik zelf wenselijk vond maar ik kon de knop niet omzetten. Telkens als ik in de spiegel keek werd ik verdrietig van mezelf….. Die onderkin en bolle wangen, dikke buik en borsten die over mijn bh heen bulkten. Toch bleef het eten, het zoete naar me lonken en lachte ik het maar weg dat ik veel te zwaar was.

Eigenlijk ben ik mijn halve leven al te zwaar, ik ben ook al mijn halve leven op dieet πŸ˜‰ Toen ik 15 en mager was vond ik mezelf al zo dik dat ik begon met afvalpogingen…. nu 21 jaar later is het resultaat van al die afvalpogingen dat ik zwaarder ben dan ik ooit had durven denken. Mensen zeggen altijd dat ik er niet zo zwaar uitzie maar ik weet dat ze liegen πŸ˜‰ Ik kan namelijk prima in de spiegel kijken en ik moet ook kleding kopen πŸ˜‰ Bij maat 52 en 117 kilo was de maat vol! Ik ging naar de fertiliteitsarts en viel nog net binnen de grenzen waarin ze behandelen.

De knop ging om… Die kinderwens daar doe ik alles voor! Ik ben begonnen met koolhydraatarm eten en de kilo’s zakken geleidelijk. Ik weet dat ik nooit een skinny vrouw zal worden, ik ben curvy en ben me er ook van bewust dat ik prima tevreden ben met maatje 44 en 90 kilo. Mijn doel is ook niet om slank te worden en ik denk ook niet dat ik daarvan gelukkiger zal zijn. Mijn doel is moeder worden. Daarom koos ik dit dieet, dat een levensstijl zal moeten zijn. Daarom kies ik ook af en toe voor een frietje, sushi of een borrel…ondanks dat ik dan uit ‘ketose’ kom.

Ketose is de staat waarin je lichaam terecht komt als je dagelijks tussen de 20 en 50 koolhydraten binnenkrijgt. Het lichaam zal dan de vetreserves gaan verbranden en dat voelt goed! Mensen vragen mij vaak hoe ze hiermee moeten starten want ze willen ook deze resultaten. Ik waarschuw dan vaak dat dit ‘dieet’ niet iets is wat je zomaar eventjes doet. Het is loeizwaar mensen! Nee, ik eet ook geen fruit, nee echt geen aardappels bij de kost, nee ook geen boterham, geen melk….. Het is afzien en zo voelt het ook! Maar ik weet dat dit dieet al zoveel mensen heeft geholpen bij het zwanger worden…ik heb de drive om dit vol te houden! Niet voor de kilo’s want dan kan ik ook prima bij mijn moeder terecht, die met haar Dreamline half Urk van de overtollige kilo’s af helpt πŸ˜‰

Daarom ben ik ook begonnen met hardlopen een paar weken terug. Omdat ik heb gelezen dat bewegen ook zou helpen bij het zwanger raken πŸ™‚ Waarom zou ik het dan niet proberen?

Nou, omdat ik dus 5 jaar geleden ben afgekeurd vanwege een invalide schouder. Omdat ik al 6 jaar op de bank zit en de conditie heb van een dood vogeltje. Omdat ik door een groeidefectje in de pubertijd hele slechte knieΓ«n heb. Omdat mijn benen enorm in lengte verschillen. Omdat ik extreme platvoeten heb. Omdat mijn ielige enkeltjes ook heel zwak zijn….. Al deze excuses heb ik mezelf maanden voorgehouden terwijl ik jaloers zat te kijken naar al die ‘antilopes’ op het fietspad πŸ˜‰

Het begon met een sport bh in de sale…. ‘the Mr’ trok zijn wenkbrauwen op en zei niks….

Een paar weken later kocht ik een hardloop outfit en schoenen en trok ik dit ook daadwerkelijk aan! Oh mensen wat deed het zeer! Ik kon het niet, het deed zeer en ik vond het vreselijk! Gelukkig heb ik mijn lieve ‘Mr’ die me er doorheen sleepte en soms ook streng schreeuwde. Gelukkig heb ik mijn poepeigenwijze karakter en ga ik dit niet opgeven. Niet terwijl ik alles op social media heb gedeeld πŸ˜‰

Dat doe ik dus ook om voor mezelf een stok achter de deur te hebben πŸ™‚ Niet voor de nieuwsgierigen onder ons die denken dat ze nu alles van me weten πŸ˜‰ Ik deel om voor mezelf niet te falen, ik deel om steun en feedback te krijgen, ik deel om door te kunnen gaan.

Het hardlopen gaat goed, ik ga het leuk vinden en ik heb ‘the Mr’ niet meer nodig om mij de deur uit te krijgen. Ik ga vol enthousiasme zelf mijn rondje lopen en ik geniet…. Dat genieten valt mensen op en nu krijg ik opmerkingen. ‘Volgend jaar rent ze ook de kwart van Rotterdam.’ ‘Wij gaan samen nog wel eens finnishen.’ ‘Wanneer gaan we een rondje samen lopen?’

Ik kan jullie hier nu allemaal een duidelijk antwoord geven. ‘Dat ga ik niet!’

Waarom dan niet?

Omdat ik dit doe voor mezelf. Ik wil lopen en vrijheid ervaren, ik wil geen druk van anderen voelen. Ik wil geen run’s doen en tussen mensenmassa’s moeten lopen. Mensen vind ik eng, vooral in grote getale en strak op elkaar gestapeld! Ik wil me niet aan moeten passen aan een ander, aan iemands tempo, ik wil mijn rondje rennen waar en wanneer het mij uitkomt. Ik wil rennen zonder muziek, in alle rust, in eigen tempo.

Ik ga mee naar de hardloopevenementen van ‘the Mr’ voor hem, niet omdat ik het fijn vind. De drukte, de stress en de vele prikkels zorgen standaard voor paniek aanvallen en dagen daarna ben ik emotioneel nog uitgeput! Ik snap heel goed dat mensen dat niet begrijpen en er daarom ook moeilijk rekening mee kunnen houden. Maar het is voor mij niet leuk, het word ook niet leuk…ik doe dit omdat ik van iemand hou en hem dat wil laten zien. Hij weet hoeveel moeite en energie mij dit kost en waardeert het, zelfs als het voor iedereen overkomt dat ik nors, chaggerijnig en niet trots ben. Hij kent mijn gevoel…..

Mijn doelen in het hardlopen zijn dus: Voor mezelf lekker kunnen lopen, low key bewegen, hopelijk zwanger worden en vooral… genieten van de rust en trots zijn op wat mijn lichaam me toelaat om te doen!

Ik hoef hiermee iemand anders niet te pleasen, ik moet mezelf pleasen met een sterker en gezonder lichaam.

En dat gaat me lukken!

Bonsje

Wat is mijn product waard?

Wat is mijn product waard?

Ik zou het leuk vinden om ook eens voor anderen op bestelling te bakken.(Natuurlijk alleen in mijn eigen omgeving, ik kan niet heel Nederland doorscheuren om te bezorgen πŸ˜‰ ) Straks mag ik mijn 2e taart op bestelling klaar gaan maken πŸ™‚ Mijn vader gaat trakteren op zijn werk en vroeg mij om een ‘banaantjes’ taart πŸ˜‰ Maar wat ben ik nou waard? Ik weet dat veel thuisbakkers hun producten verkopen. Vaak duurder dan bij een banketbakker, maar zij zijn ook wel veel professioneler dan ik. Zij maken ware kunstwerkjes van hun gebak.

Stel dat ik een gewone huis-tuin- en keuken monchou taart met fruit maak, dan kan ik daar natuurlijk geen 20 euro voor rekenen terwijl de ingrediΓ«nten hooguit op 6 euro komen. Plus dat je zo’n taartje bij de Hema ook voor 6,50 kan krijgen. De eerste taart die ik maakte voor een ander heb ik alleen de ingrediΓ«nten gerekend. Dat is ook wel zo fair voor een vriendin natuurlijk, ik had er plezier van en zij was blij.

Gister maakte ik dit leuke taartje, wat duurdere ingrediΓ«nten, kwaliteitsproducten en een heerlijke smaak….

Hij ziet er naar mijn idee hartstikke leuk uit, maar ik weet dat ik geen professional ben. Ik zou dus nooit de hoofdprijs durven vragen voor zo’n taartje.

Sommige mensen starten net en zijn al zo overtuigd van zichzelf dat ze enorme bedragen durven vragen voor een taart waarvan ik weet dat er helemaal niet veel werk in zit. Zoals deze….

Hartstikke lekker, maar in een half uur klaar. Absoluut zonder pakjes en zakjes maar zeker niet duur…..

Vraagje: Wat vinden jullie een thuisbakker taart waard? Wat zou je per persoon voor een taart betalen? Hoeveel zou je voor het werk van de bakker overhebben?

Ik zou zeker mijn ingrediΓ«nten rekenen, maar hoe bereken je de tijd die je er in stopt en wat vind je jezelf waard?

Bonsje.

De Winnaar is bekend!

De Winnaar is bekend!

2 weken geleden poste ik mijn eerste winactie ter ere van het 1 jarig bestaan van mijn blog www.bonsjeskeukenavonturen.nl . Vandaag trok ik een winnaar….jeeej! πŸ™‚ Met het angstzweet tussen mijn billen liet ik ‘the Mr’ een filmpje van mij maken πŸ˜‰ Ik ben namelijk niet heel graag in beeld…. Letten jullie alsjeblieft niet op mijn rode wangetjes, dat is spanning πŸ˜‰ Ook het verkouden stemmetje kan ik niet beter maken dan het nu is πŸ™‚Β 

Maar we hebben een winnaar! Hieronder volgt het filmpje, zodat jullie kunnen zien dat ik heeeeeeeeeeeeeeeel eerlijk geweest ben πŸ˜‰

Leendert Baarssen, van harte gefeliciteerd! Ik ga je mailen πŸ™‚

Bedankt voor het meedoen allemaal, lieve mensen. Ik ben elke dag dankbaar dat jullie mijn blog leuk genoeg vinden om me te volgen. Ik hoop dat jullie nog lang blijven meelezen en meeleven.

Heel veel liefs!

Bonsje.

Maar wat is het dan wel?

Maar wat is het dan wel?

Zoals jullie wel weten zijn ‘the Mr’ en ik al een hele tijd bezig om zwanger te mogen raken. Dit lukt dus niet en omdat hij al 3 dochters heeft dacht ik dat het probleem dan mij zou zitten.

Dus hop, naar de huisarts. Daar kreeg ik een doorverwijzing naar het fertiliteitscentrum in Zwolle van de Isala klinieken. Daar was ik natuurlijk al wel bekend vanwege mijn vorige traject.

De onderzoeken werden gestart, echo’s gemaakt, bloed geprikt…. Alles zag er mooi uit, ondanks mijn overgewicht heb ik een keurige cyclus van 28 dagen en zijn mijn hormoonwaardes prima! Ook op de echo’s konden ze niks geks ontdekken.

Het sperma van ‘the Mr’ werd getest en bleek van superkwaliteit te zijn….

Nog een onderzoekje om te kijken wat er dan mis kan zijn. De fertiloscopie…. Bij dit onderzoek gaan ze met een kleine camera via de vagina je buik binnen. Via een paar kleine sneetjes kunnen ze overal de boel eens goed onder de loep nemen. Meestal word dit zonder narcose gedaan en met een plaatselijke verdoving.

Nou is dit meisje natuurlijk niet meer zo bleu en onbevangen als eerst, ik heb er tenslotte al een ivf-icsi traject opzitten. Ik eiste dan ook dat het onderzoek onder narcose gedaan zou worden en gelukkig is dat mogelijk!

Afgelopen woensdag was het dan zover, om half 11 mocht ik me nuchter melden bij de receptie in het hoofdgebouw van het ziekenhuis. Door een vriendelijke gastdame naar de kamer gebracht en daar mocht ik mijn beurt afwachten. Heerlijk een prive kamer, wat een luxe! Mijn stress kon ik daardoor gewoon lekker bij mezelf houden zonder de stress van anderen binnen te laten komen. ‘The Mr’ was ook superblij want er was een goede wifi- verbinding zodat hij gewoon kon werken πŸ™‚ Beter met wat nuttigs de tijd doden he πŸ˜‰

Om 12 uur werd ik opgehaald om klaargemaakt te worden voor de operatie. Een heerlijke, vrolijke verpleegkundige maakte mij klaar, alle plakkers, bloeddrukmeters en infuusjes regelde hij al grappend en lachend waardoor ik mijn zenuwen heerlijk de baas kon blijven. Want je word natuurlijk niet elke dag in je onderkantje gekeken in een operatiezaal πŸ˜‰ Die zenuwen kwamen op de OK wel even stevig naar boven, gelukkig was iedereen superlief en begrepen ze mijn klapperende kaken prima. Ik ben heerlijk gaan slapen en werd ook heerlijk wakker! Niet misselijk maar wel met stevige buikpijn.

Op de kamer teruggekomen heb ik snel wat boterhammen geregeld want ik was echt enorm hongerig. ‘The Mr’ had de chirurg en de gyneacoloog al gesproken….

Er is dus helemaal niks mis met mij! Alles is goed vanbinnen….

Daar ben ik blij om natuurlijk maar tegelijk komt er twijfel….Wat is het dan wel?! Waarom gaat het niet makkelijk, zoals bij anderen? Waarom krijg ik niet wat ik zo graag wil? Want: ik mankeer toch immers niets?

Met mijn zere onderkantje ben ik nu aan het bijkomen van alles.Het voelt alsof er heel wat is gebeurd daar beneden, mijn buik is dik en opgezet, de pijn valt mee. De twijfel blijft…. want waarom zou ik nu via IUI wel zwanger raken? Waarom krijgen 2 gezonde mensen samen niet gewoon een kindje?

Ik blijf bidden, hopen en wachten…. Het traject wat we nu in gaan zal vol hormonen en ziekenhuisbezoekjes zijn. Hopelijk met het zo gewenste resultaat….

Bidden jullie met ons mee?

Bonsje en Michel.

Hieperdepiep Hoera, Bonsjes Keukenavonturen is jarig!

Hieperdepiep Hoera, Bonsjes Keukenavonturen is jarig!

Wie had dat gedacht?! Vorig jaar kwam spontaan het idee in me op om mijn receptjes op een blog te gooien. Even nadenken over een naam en hop…daar was Bonsjes Keukenavonturen. Nu na een jaar bloggen ben ik nog steeds trots dat ik deze stap heb durven zetten. Ik zie mijn blog als mijn kindje, mijn hobby en mijn passie, niet eerder hield ik iets zo lang vol πŸ˜‰

Door het bloggen heb ik mezelf steeds beter leren kennen, verwerk ik dingen waar ik anders maanden mee zou zitten. Ik schrijf al lang niet meer alleen over eten, al is dat nog steeds mijn grote liefde πŸ˜‰ Ik schrijf over van alles en deel veel van mijn leven met jullie. Zonder jullie zou dit blog alleen van mijzelf zijn en dat is het niet meer. Jullie moedigen mij aan en helpen mij om te zijn wie ik ben. Daar ben ik blij en dankbaar om!

Om te vieren dat ik deze maand precies een jaar blog wil ik een cadeautje weg geven. Jaaah…ik doe een heuse win actie!

Wat zit er in?

  • een leuke weckpot die ik zelf heb gevuld met bijna alles voor lekkere havermout rozijnen koekjes.
  • een koekjes stempel.
  • een setje maatlepeltjes.
  • een roerlepel om je deeg voor die koekjes te roeren
  • en een grow your own tomato basil soup kit!

Wat moet je doen om kans te maken op dit leuke cadeautje?

Dat is heel simpel!

Abonneer je op mijn blog en laat in een reactie weten dat je mee doet. Je abonneert je op mijn blog door je e-mail adres hiernaast in te voeren.

Je hoeft dus niets te liken of te delen, maar natuurlijk mag dat wel πŸ˜‰ Ik vind het zeker fijn als je mij op social media volgt, net zo fijn als wanneer jullie de #bonsjeskeukenavonturen gebruiken als jullie een recept van mij op social media posten πŸ™‚

Bedankt dat jullie mijn blog volgen!

Vrijdag 17 Maart zal ik laten weten wie de winnaar is en zal ik diegene ook een mailtje sturen. Let dus op dat je een werkend mail adres gebruikt πŸ˜‰

Heel veel liefs van mij,

Bonsje.

 

Nori omelet met rivierkreeftjessalade

Nori omelet met rivierkreeftjessalade

Laatst maakte ik deze creatie als koolhydraatarme lunch. In de tijd dat ik nog enorm gemotiveerd was, zeg maar πŸ˜‰ Ik plaatste deze foto op instagram en facebook en kreeg daar best wat positieve reacties op. Eigenlijk was het ook heel lekker en was ik er stiekem best trots op. Jammer genoeg heb ik geen betere foto gemaakt dan deze, maar het receptje kan ik wel met jullie delen. Wij zijn enorme sushi liefhebbers en rijst is nu even een no-go maar deze omelet rol doet het eigenlijk ook best goed!

Wat heb je nodig voor 2 personen:

  • 3 nori vellen (zeewier)
  • 3 eitjes
  • 1 bakje rivierkreeftjesvlees (100 gram)
  • 1 avocado
  • 1 flinke eetlepel mayonaise
  • 1 theelepel wasabipasta
  • 1 theelepel sesamolie
  • sap van een halve limoen
  • sojasaus om te dippen

Hoe maak je het?

Snij de avocado in blokjes en meng met de rivierkreeftjes, de mayo, de wasabi en het limoensap. Zet opzij tot je het gaat gebruiken.

Kluts de eitjes met de sesamolie en bak er 3 dunne omeletjes van in een goede anti-aanbakpan. Laat iets afkoelen.

Om de omeletrollen te maken leg je op elk nori vel een omelet. Verdeel daar de rivierkreeftjes salade over en rol strak op. Plak de rand van je nori vel vast met een beetje water en laat ze met de plakrand naar beneden even liggen.

Snij de rollen met een scherp mes in gelijke stukken en serveer met wat sojasaus.

Ik maakte ook nog een paar rollen met surimi, mayonaise en komkommer maar dat is niet receptwaardig πŸ˜‰

Eet smakelijk!

 

taart zonder bakken met chocola, banaan en salted karamel

taart zonder bakken met chocola, banaan en salted karamel

Afgelopen weekend was mijn middelste stiefje Dayenne jarig, deze dame is alweer 11 geworden! Dayenne is een lief, wat onzeker meisje en kan maar moeilijk keuzes maken. Soms moet ze hier wat in gestimuleerd worden maar met deze taart kwam haar onzekerheid in keuzes maken wel goed uit πŸ˜‰ Ze wilde namelijk wel een bananentaart, een chocoladetaart en een karameltaart op haar verjaardag! (hoezo zoetekauw πŸ˜‰ ) Drie taarten leek mij een beetje te veel van het goede maar al deze smaakjes bij elkaar leverde dit makkelijke en verrukkelijke resultaat op. Ik heb een beetje vals gespeeld want ik heb de salted karamel niet zelf gemaakt maar kant en klaar uit een zakje van de supermarkt getrokken πŸ˜‰ Ik kan jullie vertellen dat ik daar geen spijt van heb! Ondanks dat ik zelf maar een hapje van de taart heb geproeft (ja, nog steeds op dieet πŸ˜› ) iedereen vond hem heerlijk!Β 

Wat heb je nodig voor een taart :

  • springvorm 24 cm
  • grote zak maltezers (300 gram min 2 maltezers die Michel al op had gegeten)
  • 50 gram boter (gesmolten)
  • 500 gram mascarpone
  • 100 ml slagroom
  • 3 eetlepels suiker
  • 1 theelepel vanille-extract
  • 1 verpakking salted karamel taart en cakevulling van dr. Oetker
  • 3 bananen in plakjes

Hoe maak je het?

Supermakkelijk! Deze taart is echt geschikt voor luie, gemakszuchtige lekkerbekken zoals ik πŸ˜›

Bedek de bodem van je springvorm met een bakpapiertje, zo komt de taart straks makkelijk van je blik af πŸ˜‰

Maal de maltezers in de blender tot een grof poeder, meng dit met de gesmolten boter en druk stevig aan op de bodem van de springvorm. Zet even in de koelkast om op te stijven.

Klop de mascarpone samen met de slagroom, het vanille-extract en de suiker tot een romige en luchtige massa. Hiervoor gebruik ik wel de keukenmachine want met een garde kloppen word ik zo moe van πŸ˜‰ Schep dit luchtige dromige mengsel op de koekjesbodem en laat een uurtje in de koelkast opstijven.

Voor het serveren verdeel je de plakjes banaan over de taart en verdeel je de karamel over de plakjes banaan. De karamel is vrij stevig en zal dus niet snel van de taart lopen, wat ik wel fijn vind. Hij is wel vloeibaar genoeg om makkelijk uit te laten vloeien, wat ik met een blikje gecondenseerde melk niet snel voor elkaar krijg πŸ™‚ Ik vind dit dus een fijne supermarktvondst en omdat deze taart verre van gezond is maakt het me voor een keertje niet uit om een kant en klaar product te gebruiken πŸ˜‰ Je eet tenslotte niet elke dag taart…toch? πŸ˜›

Eet smakelijk en snoep met mate πŸ™‚

Kippenpootjes in tomatensaus met olijven

Kippenpootjes in tomatensaus met olijven

Ooit in een ver verleden ben ik eens op vakantie geweest naar Griekenland. Dit moet wel zo’n beetje de ergste vakantie van mijn leven zijn geweest, want juist toen wij er waren drukte een hittegolf op het land. De temperaturen stegen overdag tot ongeveer 47 graden in de schaduw! Ik met mijn witte vel kan dus absoluut niet goed tegen warmte die boven de 30 graden uitstijgt en ik heb me dan ook vies beroerd gevoeld die 2 weken πŸ™ Camera’s smolten en nergens verkoeling te vinden! Pas toen de foto’s ontwikkeld waren en ik thuis deze foto’s kon bekijken heb ik gezien hoe mooi Griekenland is πŸ˜‰ Ook de Griekse keuken kon mij niet bekoren en ik lust echt heeeeeeeeeeeeel veel! Gelukkig was er bijna overal wel een vergulde M te vinden en heb ik de trip overleefd op kleffe kipburgers. Het menu bestond in mijn ogen vooral uit heel veel, heel droog vlees en salades met allemachtig veel ui πŸ™ Het enige dat ik echt lekker vond was moussaka en de gestoofde halve kippetjes in tomatensaus met orzo. Die kippetjes waren zo gaar dat de botjes zelfs uit elkaar vielen…. Gister aten wij gestoofde kippenpootjes in een heerlijke tomatensaus met olijfjes, het was heerlijk! Zo lekker dat ik het jammer vond dat ik geen hele kip op kan πŸ˜‰

Wat heb je nodig voor 2 personen:

  • 2 flinke kippenpoten (let op het beter leven keurmerk)
  • 1 blik tomatenblokjes
  • 1 flinke eetlepel rash el hanout kruiden
  • 1 bakje olijven naturel
  • 1 ui
  • 2 tenen knoflook
  • 1 kippenbouillonblokje
  • 1 blaadje laurier
  • peper en zout
  • olie om in te bakken

Hoe maak je het?

Kruid de kippenpoten stevig met rash el hanout en peper en zout.

Verhit de olie in een grote braadpan en bak de kippenpoten stevig aan beide kanten aan.

Snipper de ui en de knoflook grof en bak dit ook even mee met de kip.

Nu mogen de olijven erbij samen met de tomatenblokjes, vul aan met voldoende water tot de kip net onder staat.

Doe het laurierblaadje en het bouillonblokje erbij en laat alles aan de kook komen. Zodra het kookt zet je het vuur laag en laat je de kip ongeveer anderhalf uur stoven tot het supergaar is. Haal de deksel van de pan en laat de saus even op hoog vuur inkoken tot deze voldoende dik is.

Wij aten dit super simpel met salade zonder ui πŸ˜‰ en friet van zoete aardappel.

Eet smakelijk!